| تبليغات | X |
|
هو المحبوب ما چه جوري مي خواهيم بميريم؟نكنه ما در حال گناه يه دفعه از دنيا بريم؟ اين وجهه الله!كجايي آقا؟دم آخر ما رو تنها نذاري آقا؟ به رسول خدا(ص) خبر دادند كه سعد بن معاذ فوت كرده.پيامبر (ص) با اصحابشان از جاي برخاسته حركت كردند.با دستور حضرت در حالي كه خود نظارت مي فرمودند سعد را غسل دادند. پس از انجام مراسم غسل و كفن ، او را در تابوت گذاشته و براي دفن حركت دادند.در تشييع جنازه او پيامبر(ص) پا برهنه و بدون عبا حركت مي كرد.گاهي طرف چپ و گاهي طرف راست تابوت را مي گرفت ، تا نزديكي قبر سعد رسيدند.حضرت خود داخل قبر شدند و او را در لحد گذاشتند و دستور دادند سنگ و آجر و وسايل ديگر را بياودند!سپس با دست مبارك خود لحد را ساختند و خاك بر او ريختند و در آن خللي ديدند آن را برطرف كردند و پس از آن فرمودند: من مي دانم اين قبر به زودي كهنه و فرسوده خواهد شد ، لكن خداوند دوست دارد هر كاري كه بنده اش انجام مي دهد محكم باشد. در اين هنگام مادر سعد كنار قبر آمد و گفت:سعد!بهشت بر تو گوارا باد! رسول خدا(ص) فرمود: مادر سعد ! ساكت باش ! با اين جزم و يقين از جانب خداوند حرف نزن! اكنون سعد گرفتار فشار قبر است و از اين امر آزرده مي باشد. آن گاه از قبرستان برگشتند.مردم كه همراه پيامبر بودند عرض كردند: يا رسول الله!كارهايي كه براي سعد انجام داديد نسبت به هيچ كس ديگري تاكنون انجام نداده بوديد، شما با پاي برهنه و بدون عبا جنازه او را تشييع نموديد. رسول خدا فرمودند:ملائكه نيز بدون عبا و كفش بودند.از آنان پيروي كردم. عرض كردند:گاهي طرف راست و گاهي طرف چپ تابوت را مي گرفتيد! حضرت فرمودند:چون دستم در دست جبرئيل بود هر طرف را او مي گرفت من مي گرفتم! عرض كردند:يا رسول الله!بر جنازه سعد نماز خوانديد و با دست مباركتان او را در قبر گذاشتيد و قبرش را با دست خود درست كرديد ، باز مي فرماييد سعد را فشار قبر گرفت؟ حضرت فرمود:آري!سعد در خانه بد اخلاق بود ، فشار قبر به همين است. كام همه را روا علي بود درد همه را دوا علي بود اباصالح التماس دعا هر كجا هستي نجف هستي؟كربلا هستي؟كاظمين هستي؟سامرا هستي؟ياد ما هم باش يا اباصالح دلها همه خون و شيعه محتاج يك نگاه توست يا اباصالح در فراقت هر روز و شب در فغان و ناله هستيم ما را هم ياد كن
+ نوشته شده در شنبه دهم آذر 1386ساعت توسط قاصدک
|
|
درباره وبلاگ  آقا جان بي تو معلم شهرم هر روز براي بچه هاي انتظار ، هزار برگ جمعه سرمشق مي دهد و تخته سياه را پر از سپيدي القاب تو مي كند و فرياد مي زند:اولي ها، دومي ها، سومي ها شما از مادر زاده شده ايد كه مشام به گلبرگ نرگس بساييد.
سرورم!بي تو نامه رسان شهر من براي يافتن نشاني كوچه ات ميان كوچه هاي شهر گم مي شود. حجره دار شهر من(وان يكاد) مي فروشد و سرمايه اش را خشت مي كند و يك جمكران آرزو مي سازد ، تو را در محراب آن مي نشاند و خود بر درمي ايستد ، كفش هاي زائرانت را به خود مي آويزد و تا صبح سلام گوي فرشتگان مي شود.
|
