|
هو الستار العيوب اميرالمومنين علي(ع) در روايتي مي فرمايند: الصبر صبران:صبر علي ما تكره و صبر عما تحب شكيبايي دو گونه است:شكيبايي بر آنچه خوش نمي داري و شكيبايي از آنچه دوست مي داري. تقسيم صبر به صبر در مصيبت و صبر از گناه را مي توان به اعتبار مكروه و محبوب بودن دانست.صبر در مصيبت و صبر بر طاعت شكيبايي در برابر امور ناخوشايند است و صبر از گناه صبر از امور خوشايند كه ميل و هواي انسان به آن گرايش دارد. كسي كه در مصيبت ها زبان به شكايت مي گشايد ، از ضعف معرفت و ايمان نظري خود خبر داده است.به عبارت ديگر نقص شناخت و يقين او را از شكيبايي عاجز كرده است.همچنين كسي كه بر طاعت صبر نمي كند نتوانسته است به لوازم معرفت خود ملتزم بماند.او قادر نيست در معرفتي كه خداوند در برابر انسان مي گشايد گام نهد پس ايمان او كامل نمي شود.همچنين است كسي كه در برخورد با گناه اختيار از كف مي دهد و مرتكب گناه مي شود.او نيز به هنگام گناه گويي از خدايي كه مي شناسد غافل مي شود و به اقتضاي ايمان نظري خود عمل نمي كند. اميرالمومنين علي(ع) مي فرمايند: صبر پيشه كنيد!زيرا صبر براي ايمان همچون سر براي بدن است و هيچ خيري در بدن بدون سر نيست و هيچ خيري در ايماني كه صبر با آن نيست نمي باشد. كسي كه صبر مي كند خداوند دعاي او را مستجاب مي كند و جبران مصيبت او را مي كند از پيامبر گرامي اسلام روايت شده است: هر بنده مومني كه بر او مصيبت وارد آيد و چنان كه خداوند او را فرمان داده است،"بگويد:ما از خداييم و به سوي او باز مي گرديم،خداوندا!مرا در اين مصيبت پاداش ده و بهتر از اين را برايم پيش آْور"،خداوند همانگونه با او عمل مي كند. چه پاداش و اثري بالاتر از اينكه درود و رحمت خداوند شامل حال انسان شود و هدايت يافتگي او به امضاي پروردگار رسد. از امام صادق(ع) روايت شده است كه: در روز قيامت دسته اي از مردم برمي خيزند و در مقابل در بهشت مي ايستند و آن در را مي كوبند به آنان گفته مي شود كه شما چه كساني هستيد؟ آنان مي گويند:ما اهل صبر هستيم. به آنان گفته مي شود:بر چه چيز صبر كرديد؟ مي گويند:بر طاعت و معصيت خدا صبر كرديم. پس خداوند مي فرمايد:راست گفتند.آنان را به بهشت وارد كنيد. آري!بهشت صبر و جهاد است... ايمان كافي نيست تلاش و عمل نيز لازم است. به راستي كه وعده خدا حق است. فردا شب،شب جمعه است و شب خواندن دعاي پر فيض كميل شب جمعه شب رازو نياز شب اشك و شب سوز و گداز شب جمعه شب خوب مناجات من و بار گنه هيهات هيهات شب جمعه شب عفو الهي شب شيون ز درد بي پناهي شب جمعه كه بوي رحمت آيد خدا بر بندگان در مي گشايد كه اي عبد زپا افتاده باز آي به رب خويشتن دل داده باز آي تو را در بندگي چون مي دهمت من گذشتم از تو و بخشيدمت من
اللهم اغفر للمومنين و المومنات و المسلمين و المسلمات دلم براي امام رضا خيلي تنگ شده مي خوام يه سر برم پيشش هر كي مي خواد باهام بياد دستش رو بزاره رو سينه اش و چشماش رو ببنده،حرم امن امام رضا رو بياره جلو چشماش و بگه: السلام عليك يا علي بن موسي الرضا السلام عليك يا ضامن آهو السلام عليك يا غريب الغربا السلام عليك يا معين الضعفا و الفقرا مرا كه اين همه دل خسته ام دلم مشكن امام رضا شنيده ام كه مرام تو دل شكستن نيست فزون تر از همه بشكسته ام دلم مشكن علي بن موسي شنيده ام كه گدا نمي كني نااميد من آن گدا سمج،خسته ام دلم مشكن شنيده ام كه به زوار خود نظر داري به زائرين تو پيوسته ام دلم مشكن زيارتتون قبول باشه انشاءالله... التماس دعا...يا حق
+ نوشته شده در چهارشنبه هفدهم بهمن 1386ساعت توسط قاصدک
|
|
درباره وبلاگ  آقا جان بي تو معلم شهرم هر روز براي بچه هاي انتظار ، هزار برگ جمعه سرمشق مي دهد و تخته سياه را پر از سپيدي القاب تو مي كند و فرياد مي زند:اولي ها، دومي ها، سومي ها شما از مادر زاده شده ايد كه مشام به گلبرگ نرگس بساييد.
سرورم!بي تو نامه رسان شهر من براي يافتن نشاني كوچه ات ميان كوچه هاي شهر گم مي شود. حجره دار شهر من(وان يكاد) مي فروشد و سرمايه اش را خشت مي كند و يك جمكران آرزو مي سازد ، تو را در محراب آن مي نشاند و خود بر درمي ايستد ، كفش هاي زائرانت را به خود مي آويزد و تا صبح سلام گوي فرشتگان مي شود.
|
